استودیوی Dice با خلق عنوان Battlefield، توانست بخشی از بازار بزرگ شوترهای اول شخص را برای سال‌ها متمادی‌ به تسخیر خود در آورد. فن بیسی که سالها سلیقه تیراندازی اول شخص‌شان با بتلفیلد عجین شده بود و سراغ بازی دیگری نمی‌رفتند. تا اینکه Call of Duty Modern Warfare 2019 عرضه شد، عنوانی که بعد از 15 سال آتش‌بس و پرچم سفید، اعلام جنگ مستقیم به بزرگترین رقیب شوتر اول شخص نظامی خود کرد و با جسارت تمام به قلمرو بتلفیلد یورش آورد و بعد با عرضه Warzone و خلا بازار با فاجعه Battlefield V میخ آهنین خود را بر تابوت بتلفیلد کوبید. این اتفاق تمام معادلات را در استادیو دایس عوض کرد. حال دیگری خبری از مرز نبود، جنگ با حاکمیت مطلق آنارشی در جریان بود، تا اینکه Battlefield 2042 معرفی شد و سایه سنگینی روی عناوین تک‌رو Call Of Duty  انداخت. با پیش نمایش بازی Battlefield 2042 همراه گیمین‌گرویتی باشید.

Battlefield 2042 بر خلاف نسخه قبلی سری، یک بازی تماما چند نفره است که شامل یک بخش All Out Warfare-همان بخش چند نفره بتلفیلد‌های قبلی- و دو بخش جدید Portal و Hazard Zone خواهد بود. این مقاله نگاهی اجمالی به نسخه بتای بخش اول و هسته اصلی بازی، یعنی All Out Warfare خواهد داشت.

ابتدا به ساکن و در بدو ورود به بتای بتلفیلد 2042 اولین مواجهه شما با UI ناکارآمد و مشخصا ناکامل بازی خواهد افتاد. رابط کاربری‌ای درپیت که در برآورده کردن ابتدایی‌ترین احتیاجات پلیر ساقط است و نمی‌تواند برای مخاطب جذابیت لازم را خلق کند. هیچ دکمه‌ای هم به غیر از Start در آنجا نیست. نکته بعدی به محض ورود به بخش چند نفره، احتمال قریب به یقین پینگ بالای شما خواهد بود که دلیلش هم عدم وجود انتخاب سرور برخلاف بقیه بازی‌های EA است، از آن گذشته امکان فیلترینگ سرور هم وجود ندارد و شما به نزدیک‌ترین سرور مورد نظر انتقال پیدا می‌کنید، که یا سرور آمریکا و اروپا خواهد بود، یا هم چون بازیکن کافی ندارد، لابی شما پر از هوش مصنوعی‌های کودن است! نکته منفی بعدی به محض شلیک تیر به یک شی متحرک عیان خواهد شد، هیچ کدام از تیرهای شما اصابت نخواهند کرد، علت این اتفاق Velocity یا گرانش گلوله‌ها نیست، بلکه سرورهای بازی ا‌ست که Coordination based است، به جای آنکه Impact Based باشدمورد بعدی هم اگر با کنترلر کنسول بازی می‌کنید در اولین تیری که شلیک کنید متوجه خلا کامل Aim Assist خواهید شد که بالا دست کامل به موس و کیبورد می‌دهد. در نهایت هم گه‌گداری به باگ‌ها و گلیچ‌‌های متنوع برخواهید خورد که البته تجربه شما را خراب نمی‌کنند.

پاراگراف بالا تمام نکات اذیت‌کننده بتای بازی برای من بود. بقیه المان‌های بازی یا به همان خوبی قبل بودند، یا تغییر مثبتی داشتند.

اول برویم سراغ کیفیت فنی و اجرایی؛ گرافیک بازی حداقل در پلتفرم Xbox Series S، بسیار چشم‌نواز بود، به غیر از خورشید فوق العاده تابان که چشم‌ها را از حدقه بیرون می‌کشید بقیه اجزای بازی به نسبت آن که صرفا در مرحله بتا هستند، قابل قبول بودند. پوشش گیاهی نقشه مشکل خاصی نداشت و بوته‌ها و درختان به جز دوردست‌ها کیفیت خوبی ارائه می‌کردند. طراحی داخلی خانه‌ها به خصوص نورپردازی خوب و قابل قبول بود. می‌توان گفت در زمینه گرافیک فنی همانطور که خودتان احتمالا در تریلرهای منتشر شده دیده‌اید، در جایگاه خوبی قرار دارد و با صیقل بیشتر، شرایط بهتری هم رقم خواهد خورد. در زمینه اجرایی، بازی هیچ افت فریم خاصی نداشت و به روانی و سلیسی اجرا میشد، به غیر از پریدن رنگ‌های آسمان در لحظات شلوغ که نشانه پیر بودن ساختمان کل بتای بازی‌ است، مشکل خاصی من حداقل مشاهده نکردم.

در زمینه گان‌پلی بازی تغییرات زیادی کرده است. Call of Duty شاید همیشه در زمینه طراحی اسلحه‌ها و صداگذاری از بتلفیلد عقب‌تر بود، اما همیشه به لطف گیم‌پلی سریع و لذت گان‌پلی در جنگ‌های تن به تن مساوی فرسنگ‌ها جلوتر از بتلفیلد حرکت می‌کرد. اما همانطور که درابتدای مقاله اشاره کردم، بعد از ورود CoD به جهان بتلفیلد به خصوص با مود‌های Ground  و Warzone، سازندگان بتلفیلد احساس خطر کردند و دست به کاری زدند که سالها از آنها پرهیز می کردند، آن هم پنجه در پنجه شدن مستقیم با سری CoD است. بتلفیلد 2042 با دستکاری در المان‌های اساسی گیم‌پلی و کار کردن در سرعت گان‌پلی و تشویق بازیکن به درگیری تن به تن با بقیه بازیکن‌های دیگر، چک محکم خود را به CoD پس داد. بتلفیلد 2042 در زمینه گان‌پلی درخشان است. کیفیت ساخت اسلحه‌ها شاید به مدرن وارفیر 2019 نرسد، اما در جایگاه بسیار قابل قبولی قرار دارد و خبری از Clunky بودن نسخه‌های قبلی نیست. شما می‌توانید به راحتی از اسلحه خود استفاده کنید بدون آنکه توسط بقیه ابزارآلات مکانیکی بازی تنبیه شوید، که صد البته بخش اعظمی از این مسئله به مپ دیزاین بازی ‌برمی‌گردد.

در زمینه Flow کلی گیم‌پلی، به لطف کنسول‌های نسل جدید و افزایش تعداد بازیکن‌ها و تنوع بیشتر نقشه‌ها، در جریان یک بازی، شما ممکن است چندین جنگ بزرگ در آن واحد در اغلب نقاط نقشه داشته باشید که در بخش طراحی نقشه به آن اشاره خواهد شد. اسپشلیست‌ها بر خلاف نسخ قبلی، صرفا لباس یا اسکین متفاوتی ندارند و هر کدام قدرت خاصی به نمایش می‌گذارند، در عوض Classها کاملا حذف شده‌اند، اکنون زیرمجموعه این اسپشیلیست‌ها قرار می‌گیرند. این امر باعث افزایش اسکیل‌گپ بازی به‌ علت تنوع در انتخاب قدرت‌ها می‌شود. مثلا شما در نسخه V اگر Assault را انتخاب می‌کردید الزاما باید با یک Medic همراه می‌شدید، چون بعد از یک‌بار تیر خوردن و جان پرکردن، دفعه دوم باید کیت‌های التیام بخش از طریق یک فرد دریافت می‌کردید، از طرفی هم اگر مدیک بودید، هر تانک یا هلی کوپتری تهدید مستقیم حساب می‌شدند و شما یارای استقامت نداشتید. بتلفیلد 2042 تمام این معادلات را به نفع افزایش خلاقیت و باز کردن درهای جدیدی از TeamWork-که اگر دست به دامان تغییر نشوند در نقد بازی به آنها اشاره خواهد شد- برهم می‌زند. البته باز هم از نظر من مدت زمان پر شدن سطح سلامتی بالا بوده و کاهش جزئی آن جای دوری نمی‌رود.

اما برسیم به جذاب‌ترین و کلیدی‌ترین نکته بتای بازی برای بنده یعنی طراحی نقشه. در بتای بتلفیلد 2042 صرفا به یک نقشه از 7 نقشه زمان عرضه دسترسی داشتیم و طبعا همین نکته  باعث تکراری شدن سریع بازی می‌شود، به خاطر طراحی نقشه بسیار استاندارد و درست، حداقل برای من این اتفاق نیفتاد. طراحی نقشه بازی در یک کلام درخشان است. نقشه به 3 نقطه کلیدی شمالی، میانی و جنوبی تقسیم می‌شود. هر نقطه از این بخش برای یک PlayStyle متفاوت طرح شده است. در نقاط شمالی سه Sector وجود دارد به علت حضور دو برح بلند که به همدیگر اشراف کامل دارند، یک برج پهن‌تر و دراز‌تر و طبیعتا جنگ بر سرآن سخت‌تر از دیگری است، در میان این دو برج‌ هم دو تیکه ساختمان D وجود دارند که به وسیله یک تونل زیرزمینی و خیابان بالای زمین به همدیگر متصل شده‌اند، نکته جذاب این است که سازندگان برای بالانس سخت‌تر بودن جنگ در برج بلندتر، ساختمان‌های D را بسیار نزدیک‌تر به آن طراحی کرده‌اند، این باعث می‌شود که با وجود هم ارزش بودن دو برج از لحاط امتیاز شما به برج سخت‌تر رجوع کنید تا با داشتن زمین مرتفع دست بالا را در تسخیر ساختمان‌ها داشته باشید.

افرادی که در ساختمان‌های D حضور دارند، برای یورش به سمت دیگر سکتور D باید انتخاب کنند که از بالا زمین یا زیر آن بروند، اگر ساختمان بلند از آن هم‌تیمی‌هایشان باشد می‌توانند در دو نقطه فعالیت کنند و اگر نباشد الزاما به جای یک نقطه باید حواسشان به یورش دشمن از سه نقطه متفاوت باشد. این نکات باعث افزایش سیالی گیم‌پلی بازی و جنگ‌های خونین می‌شود. از بخش شمالی که بگذریم در نقطه وسطی، شما دو ساختمان در وسط انبوهی از پوشش گیاهی سبز دارید، این اقدام باعث می‌شود، شاهد جنگ‌های چریکی و جنگلی و تعدد اسنایپرها در جای جای آن باشیم که برای تسخیر ساختمان‌های وسط نقشه در جنگ به سر می‌برند. بعد هم نقطه حنوبی را داریم که یک جنگ بالانس بین دو نقطه بالا را به ارمغان میاورد. نقطه اعجاب‌آور طراحی نقشه بازی در استفاده درست از شیب برای جداسازی POIهای مختلف بازی‌ست، اگر شما در نقطه وسط مشغول به جنگ باشید، بعلت وجود شیب شما برای درگیر شدن با بقیه افراد نیاز دارید مستفیم به همان بخش ورود کنید و از دور نمی‌توانید مزاحم انها شوید. به علت وجود Tactical Sprint بی‌نهایت و درخواست ماشین در هر نقطه از نقشه‌ هم هیچ مشکلی در زمینه جا به جایی نخواهید داشت.

به طور کلی تجربه بنده، از بتای بازی بتلفیلد 2042 بسیار ارزنده و جذاب بود که نوید یک تجربه گرانقدر در زمان عرضه را می‌دهد؛ صد البته که نیاز به صیقل‌های اساسی و تغییرات ریز درشت از زمان بتا تا عرضه، بسیار حائز اهمیت است و امیدوارم کوتاهی‌ای از طرف استادیو سازنده انجام نشود، به خاطر اینکه بازی پر از پتانسیل درخشان، برای تبدیل شدن به یکی از بهترین بازی‌های تیراندازی اول شخص چند سال اخیر را دارا است.